Nee zeggen op vragen over je salaris: zo vergooi je geen kansen

HR kan jou prima een salarisaanbod doen zonder te weten wat jij op dit moment verdient.

De afgelopen weken schreef ik hierover.

Ook schreef ik dat je echt geen enkele verplichting hebt deze info te verstrekken. Doe dat ook niet; het leidt namelijk gegarandeerd tot een lager salaris.

Maar ja, je bent wél in gesprek over een interessante baan.

Hoe voorkom je nu dat je je kansen op een functie vergooit als je weigert te vertellen wat je nu verdient?

Dat begint met het besef dat dit een soort mini slecht-nieuwsgesprek is. Je gaat nee zeggen tegen de ander. Dat roept niet alleen bij de ander een reactie op, maar óók bij jouzelf.

Als je wilt voorkomen dat je gesprek hierdoor een verkeerde wending gaat nemen, is dit je stappenplan.

Stap 1: Bedenk vooraf je antwoord op deze vraag.

Leg het neer als een feit:

‘Ach, dat vertel ik nooit aan iemand.’

Of, als grapje:

‘Nou, dat vertel ik echt alleen mijn hypotheekadviseur hoor!

Of koppel je antwoord aan een vaardigheid die men vraagt in de vacature:

‘Als ik dat zou zeggen, zou ik me natuurlijk gelijk diskwalificeren voor deze functie.’

Stap 2: Ga oefenen.

Slijp alle spanning die het nee-zeggen bij jouzelf oproept uit je antwoord. Dat betekent: oefenen, oefenen, oefenen.

Hardop en liefst tegenover iemand.

Ga door totdat het voelt en klinkt alsof je een koekje bij de thee aanbiedt.

Stap 3: Sluit aan op de toon van het gesprek.

Breng het antwoord op precies dezelfde toon als je andere vragen hebt beantwoord. Wees vriendelijk doch beslist, hou de sfeer opgewekt en glimlach eventueel. Hoe beter je toon aansluit, des te overtuigender zal je zijn.

Volgende week het slot van deze blogreeks over salarisvragen:

Hoe je de bal weer teruglegt bij HR als men blijft aandringen op salarisinformatie.

Waarom informatie over jouw huidige salaris volkomen overbodig is

Human Recources (HR), personeelszaken of hoe je het ook noemt: het is een vak.

Een breed vak ook, dat ervoor moet zorgen dat het hoe/wat/waarom/waar van jouw aanwezigheid in de organisatie voor iedereen duidelijk is.

Een beloningssysteem valt hier natuurlijk onder.

Soms staat dit al in een cao beschreven en vult HR de details in, soms heeft de organisatie (HR) alles zelf opgesteld.

Wanneer jij voor een arbeidsvoorwaardengesprek langskomt, beschikt de HR professional over alle vakkennis die hiervoor nodig is:

  • kent de eigen beloningsregels;
  • weet jouw kennis en ervaring ten opzichte van de functiezwaarte te wegen;
  • is op de hoogte van marktontwikkelingen.

Op basis hiervan kan HR prima een passend aanbod doen.

Wat jij op dit moment in je huidige functie verdient, is  daarom volledig overbodige informatie.

Jouw huidige salaris is dus niet alleen privé, deze informatie is simpelweg niet relevant.

Oud nieuws ook.

Er zijn namelijk altijd verschillen tussen je oude- en nieuwe werk en meestal zijn die groter dan je denkt.

Ditzelfde geldt natuurlijk net zo goed voor het recruitmentbureau. Deze beschikt ook over beloningskennis. Wat een passend, marktconform salaris is, is dan ook, al lang voordat jij in beeld kwam, met jouw toekomstige werkgever vastgesteld.

Vertellen wat je nu verdient is dus complete onzin.

Er is maar een reden om naar jouw huidige salaris te informeren: men hoopt de kleinst mogelijke opslag op je salaris te bieden die nodig is om jou over de streep te trekken.

Dit heeft echter niets te maken met de beloningsregels en jouw waarde in de nieuwe functie. Terwijl die wel de basis voor het aanbod horen te zijn.

Hoe gewoon men het dus ook vindt om naar jouw huidige salaris te vragen: het deugt van geen kanten.

Volgende week

Nee zeggen op vragen over je salaris: hoe doe je dat zonder je kansen te vergooien?

Ben je verplicht je huidige salaris door te geven?

'Vertel bij sollicitaties nooit wat je huidige salaris is.'

Dit was een van mijn tips vorige week, een hele belangrijke ook.

Maar hoe ga je nu om met vragen over je huidige salaris? Hoe reageer je als men een loonstrook wil zien?

De komende weken leg ik stap voor stap uit hoe je hier op een prettige en productieve manier mee omgaat.

Daarvoor begin ik bij het begin.

Ben je eigenlijk verplicht te vertellen wat je nu verdient?

Nee, beslist niet. Hoe geroutineerd de vraag ook gesteld wordt, je salaris is privé. Dat gaat niemand wat aan: jij vraagt dat toch ook niet zomaar aan een ander?

Laat dat even goed inzinken, want tegenover het abnormale van deze vraag, staat het routineuze gemak waarmee recruiters en HR medewerkers deze vraag stellen.

Een paar voorbeelden, zoals in deze mail:

‘In aanloop naar het arbeidsvoorwaardengesprek ontvangen we graag het volgende van je: …. en een recente loonstrook.’

Of tijdens een telefoontje over een vacature:

‘…Nou, klinkt goed allemaal. En wat verdien je op dit moment?

Er is echt maar een reden dat deze vraag je wordt gesteld.

De werkgever wil inschatten wat het minimale salaris is waarvoor jij bereid bent de overstap te maken. Vervolgens wordt er in het salarisaanbod een paar honderd euro bovenop je huidige salaris gedaan.

Mooi, denk jij dan, ga ik erop vooruit. Dat klopt als een bus, maar dat is wel iets compleet anders dan naar waarde betaald worden en straks een marktconform salaris op je loonstrookje hebben staan.

Volgende week

Waarom informatie over jouw huidige salaris volkomen overbodig is (ook al zegt een recruiter/werkgever iets anders).

5 tips voor een marktconform salaris in je nieuwe baan

Bij een overstap naar een nieuwe baan kan je altijd salaris ‘inhalen’.  

Het kan namelijk zijn dat je onder je marktwaarde zit: je huidige salaris is lager dan het salaris van vergelijkbare anderen.

Deze situatie ontstaat doorgaans vrij makkelijk.

Bijvoorbeeld doordat in jouw organisatie het salaris minder is gestegen dan daarbuiten. Of bijvoorbeeld doordat je (ooit) al op een te laag salaris bent gestart.

Bij een nieuwe baan ligt er een gouden kans om dat in een klap goed te maken. En hier heb je daarvoor mijn 5 gouden tips:

#tip1 ken je huidige marktwaarde al voor het solliciteren

#tip2 vertel nooit wat je huidige salaris is

#tip3 onderzoek je marktwaarde in je nieuwe functie

#tip4 neem de tijd om aan het nieuwe bedrag te wennen

#tip5 vraag je waarde en besef dat de ander niet denkt zoals jij

Hoe denkt de ander dan wel?

Als je een grote salarisstap gaat zetten, moet jijzelf daar echt even aan wennen. Wanneer je bijvoorbeeld opeens € 1.500 meer gaat verdienen voelt dat snel onwerkelijk: ben ik dat echt waard? En vervolgens slaan twijfel en zorgen toe: hoe ga ik dat straks in hemelsnaam waarmaken?

Dit hoort er een beetje bij; je moet je de nieuwe werkelijkheid over jouw waarde nog eigen maken.

Wat daar heel goed bij helpt is het besef dat jouw nieuwe werkgever heel anders naar jouw salaris kijkt. Die weet namelijk niet beter dan dat jij straks gewoon een marktconform salaris betaald gaat krijgen.

Schatgraven op je cv [met tip!]

Aaltje Vincent is in Nederland dé grootheid op het gebied van alles wat te maken heeft met solliciteren, cv en LinkedIn. 

Die positie dankt zij niet alleen aan haar decennialange ervaring als loopbaancoach, maar ook aan de grote rij boeken (bestsellers!) die zij over deze onderwerpen heeft geschreven.

Ik ben al lange tijd onder de indruk van haar werk.

Daarom was ik dan ook heel gelukkig dat ik vandaag haar training bijwoonde: Live cv-coaching voor loopbaanadviseurs.

Je weet, het cv ligt mij na aan het hart: een goed cv en een goed salaris gaan namelijk hand in hand (Ik schreef hier al een e-book over).*

Aaltje had bracht voor de training een kandidaat mee, waarvan zij ter plekke het cv transformeerde.

Dat proces hield het midden tussen schatgraven en goud delven.

Het was een vreugde om te zien hoe de echte waarde van deze kandidaat naar boven werd gehaald met Aaltjes methodiek. We zagen de kandidaat ter plekke groeien.

Wil je weten hoe dat werkt? In 2021 (dus over niet al te lange tijd ) ga ik met deze methode aan de slag en hoor je er meer over.

Deze tip van Aaltje geef ik je alvast mee.

Vertel op je cv ook iets over je (voormalige) werkgever.

Natuurlijk vertel je op je cv van alles over het werk dat je doet en eerder hebt gedaan. Dat kan je extra gewicht geven door ook wat over je werkgever te vertellen. Waar staat deze in het veld? Welke cijfers kan je hierbij geven? Welke andere concrete, onderscheidende details kan je toevoegen?

De waarde van jouw werkgever straalt ook op jou af.

 

(*) Mijn e-book Het waardevol cv – betere gesprekken, hoger salaris vind je HIER.

Corona: geen salarisverhoging dit jaar?

Vandaag kreeg ik een mooie vraag van een lezeres van mijn nieuwe e-book Een hoger salaris bij je huidige werkgever. (*)

Rachelle legde haar situatie aan mij voor.

‘In verband met corona krijgt niemand in onze organisatie dit jaar een salarisverhoging. Ook werd bij aanvang van de pandemie al gelijk gezegd dat de bonus er in 2020 niet in zou zitten. Dit is allemaal door onze overkoepelende organisatie opgelegd.

Nu zie ik wel dat de resultaten dit jaar wat tegenvallen, maar er is beslist geen noodsituatie. Daar komt bij dat ik zeker hard kan maken dat ik meer zou moeten verdienen.

Is het nu zinvol om toch over een hoger salaris in gesprek te gaan of ben ik nu helemaal kansloos?’

Dit is niet een heel kansrijke situatie.

  • Er is luid en duidelijk aangekondigd dat niemand er wat bij krijgt.
  • Dit besluit is in een hogere laag, boven de organisatie genomen.
  • De bedrijfsresultaten onderschrijven dit beleid.

NB De belangrijkste reden is hier dat het besluit van bovenaf is gekomen; over bedrijfsresultaten en eerdere aankondiging valt altijd iets te nuanceren.

Toch kan een salarisgesprek nu wel heel zinvol zijn.

Natuurlijk krijgt ze dan meteen te horen dat dit gesprek geen nut heeft. Misschien zelfs een beetje kribbig ‘je weet toch wat we gezegd hebben?’

Daar kan zij als volgt op reageren.

‘Ja, dat weet ik. Ik begrijp dat je nu niets voor me kunt doen. Dat neemt echter niet weg dat mijn salaris niet in orde is en dat voelt helemaal niet goed. Ik wil dat je dat weet en met je afspreken dat we over mijn salaris in gesprek gaan zodra de ruimte er wel weer is.‘

Hier zijn allerlei varianten op mogelijk, maar het zal je duidelijk zijn wat het doel is: je zet je salaris op de agenda. Je legt het in de week en daardoor komt de besluitvorming bij je leidinggevende goed op gang. 

Als het dan eenmaal zover is (goed bewaken!) ga je het volledige gesprek voeren.

Misschien krijgt Rachelle er in 2020 niets bij, voor komend jaar heeft ze zo wel haar salaris, luid en duidelijk, op de agenda gezet.

(*) Mijn nieuwe e-book  Een hoger salaris bij je huidige werkgever – in 7 stappen kan je HIER (gratis) opvragen.

 

“Dus jij bent eigenlijk…”

Het afgelopen jaar had ik last van een huiskamersituatie: je ziet dat het anders moet, maar hoe? Jammer genoeg ben ik een dwaallichtje op dit punt; ik weet pas wat ik mooi vind als ik het daadwerkelijk voor me zie. 

Dat is iets te bewerkelijk en daarom volgde ik afgelopen zaterdag een workshop over interieur en kleur.

Tijdens de workshop stelden de deelnemers zich even voor. Er was een HR manager bij.

‘Oh’, zei ze toen ik vertelde wat ik deed, ‘dus jij bent eigenlijk de …’

De vijand.

Ik heb deze ‘feedback’ eerder teruggekregen vanuit het HR veld, maar het was een sympathieke vrouw en ze slikte het woord nog net op tijd in.

Dit soort primaire reacties zijn precies de reden dat ik mijn klanten altijd adviseer om niet hardop te verkondigen dat ze mijn hulp hebben ingeroepen.

Want ja, wat zou jij als HR manager doen als de vijand aan de bedrijfspoort staat?

Precies. Het maakt je salarisgesprek gecompliceerder en je gaat een minder goed resultaat boeken.

Op zo’n moment wil ik liefst schreeuwen dat wat ik doe juist goed is voor de organisatie, want een goed marktconform salaris maakt een ander mens van je medewerkers. Een mens met meer vertrouwen in zichzelf en zeer gemotiveerd het beste van zichzelf te geven.

Vorige week nog, kreeg ik deze reactie, van een wat verbaasde klant die net een mooi resultaat had geboekt: ‘Gek genoeg motiveert het”.

Diezelfde ervaring had ik na de workshop Interieur en kleur (van Ilona Kröber, onthoud die naam!). Natuurlijk had ik ook in een  verfwinkel een aantal mooie kleuren kunnen uitkiezen, maar dan had ik het probleem simpelweg vooruitgeschoven. In plaats daarvan ging ik vol ideeën naar huis. Daar legde ik de collage die ik had gemaakt op de huiskamervloer en keek om me heen. 

Tot mijn grote verbazing wist ik in een klap hoe het eruit zou komen te zien.

Ik heb zelf gevraagd of ik die klus erbij kon krijgen

Als jij een beetje in elkaar steekt zoals ik, vind je het leuk jezelf te ontwikkelen. Gewoon weer eens wat anders (erbij) te doen.

Dus als je je werk een beetje in de vingers hebt en je ziet een interessante klus liggen, dan ga je daarover in gesprek.

Je legt het voor aan je leidinggevende en die ziet er wel wat in.

Maar, zegt hij/zij er meteen bij: ‘Voor alle duidelijkheid: je krijgt hiervoor geen extra salaris, dat moet je goed beseffen.’

Heel eerlijk natuurlijk, want heb je de kans om ja of nee te zeggen tegen een extra klus zonder extra betaling. Jouw keuze.

Je zegt ja want je bent enthousiast over de klus. Je gaat er even goed je tanden in zetten, leuk!

Maar nu, na een half jaar of langer, begint het te knagen.

Je bent nog steeds heel blij met de nieuwe uitdaging, alleen kijk je inmiddels toch een beetje anders tegen de beloningskwestie aan.

De afgelopen tijd ben je je namelijk gaan realiseren wat de waarde van je extra inspanningen is. De organisatie heeft er heel veel baat en misschien zelfs kosten kunnen besparen.

Ook de zwaarte van je functie is serieus gewijzigd; je functioneert op een hoger niveau.

Wat zeg jij tegen jezelf als je op dit punt bent aangeland?

Afspraak is afspraak?

Niet altijd. Je hebt eerder ja gezegd op grond van wat je toen wist. Daar mag je op terugkomen en in bovenstaande zie je daar al een aantal goede redenen voor.

Ga dus in gesprek hierover en licht zodra de afspraak op tafel komt, toe dat het niet langer goed voelt. Als je een beetje druk op de ketel wilt zetten, voeg er dan aan toe dat je ‘zou kunnen overwegen ermee te stoppen, maar die kant wil ik helemaal niet op.’

Als je leidinggevende blij is met je prestaties zal die zeer waarschijnlijk eieren voor z’n geld kiezen.

Ik weet nu al wat mijn leidinggevende gaat zeggen

Je kent elkaar al een tijdje en je weet het een en ander van elkaar.

Van de meeste onderwerpen die op tafel komen kan je wel zo’n beetje inschatten hoe de ander daarop zal reageren. Waar de ander om kan lachen of juist kriegel op reageert.

Dat werkt zo met vrienden, familie, partners, enzovoorts.

En je leidinggevende? Precies zo.

Wanneer jij straks dus tijdens je jaargesprek je salaris wilt bespreken heb je vast wel een aardig idee hoe dat zal verlopen.

Veel mensen raken daar bij voorbaat door ontmoedigd.

‘Ik weet nu al wat hij/zij gaat zeggen. Dat wordt niks.’

Laat maar zitten dus?

Nee, integendeel! Je vergeet hier namelijk iets heel belangrijks.

Als je al weet wat de ander gaat zeggen heb je een voorsprong.

Je kan namelijk vooraf helemaal bedenken wat je terug gaat zeggen. Dat kan natuurlijk niet hetzelfde als vorig jaar zijn, want dan krijg je hetzelfde resultaat.

Kijk eens met een afstandje die verwachte reactie: is dat het enige perspectief of zitten er meer kanten aan de zaak? Hoe ga je dat straks verwoorden?

Als jij een ander standpunt inneemt, krijg je een heel ander gesprek.

Hoe kom je de loonkloof over?

Morgen is het equal payday

5 november is tot deze dag gebombardeerd, nadat was berekend dat vrouwen vanaf  5 november feitelijk gratis werken.

Omdat ze ca. 10% minder verdienen dan mannen; de welbekende loonkloof.

Ongeveer elke vier maanden komt er wel een rapport uit over de ongelijke betaling tussen mannen en vrouwen. Iedere keer weer met andere metingen, criteria én uitkomsten.

Hoe groot de verschillen nu precies zijn, zou ik je dan ook niet durven zeggen; 10%? 20%? 30%? In de praktijk kom ik in ieder geval grote verschillen tegen.

Wat doe je daar nu tegen?

In Nederland hebben we een goede basis om dit te voorkomen.

De wetgever heeft vastgelegd dat er niet gediscrimineerd mag worden op basis van geslacht. Een goed begin.

Daarnaast zijn collectieve arbeidsovereenkomsten (cao’s). In iedere cao staan beloningsregels. Samen met schalen en treden vormen die een bodem onder je salaris. Ook dat scheelt.

Toch kunnen wetgever en vakbonden de loonkloof niet oplossen.

Daar is nog een derde partij voor nodig; jij, de vrouwelijke lezer van dit blog.

Aan welke kant van de loonkloof sta jij?

Om hier achter te komen moet je eerst weten wat voor jou een marktconform salaris is. En dan komt gelijk het ingewikkelde: dat is niet iets wat je met een standaardformule kan uitrekenen. Veel vrouwen hebben daardoor vaak weinig zicht op hun betaling ten opzichte van mannen. Ze denken dat het wel goed zit.

Dit is het eerste grote knelpunt dat de loonkloof in stand houdt.

De statistieken zijn wel duidelijk, maar zolang jij niet weet of jóuw salaris wel klopt, zal er weinig veranderen.

Wil jij je eigen loonkloof over?

Vanaf vrijdag kan je je aanmelden voor mijn webinar Klopt mijn salaris wel?* Hou je mailbox in de gaten!

*mannen zijn ook welkom